தவம்

விலங்கிடப் பட்டிருக்கும்  கிளியே 

இந்த வானம் காத்திருக்கிறது

நீ உன் தளை அறுத்து சிறகு விரித்து

தனைச் சேரும் காலம் நோக்கி.

- குமரன் (30/09/2020)

முதற்பிரிவு

அவள் சொல்லிச் சென்றாள்

நாளை உதிர்வோம் என்று தெரிந்தும்

ஒன்றாய் மலர்ந்தவர் தானே நாம்

உன் நெருடலுக்கும் கவலைக்கும்

இவ்வுறவில் எப்பொருளும் இல்லை

இது நாம் உதிரும் கணம் அவ்வளவே என!

- குமரன் (18/02/2020)

நாளெல்லாம் காதல்

ஞாயிறு உன் கண்ணொளி கண்டு கூசுமோ

திங்கள் உன் வெண்மை கண்டு நாணுமோ

செவ்வாய் திறந்து நீ என்னை அருந்து

என் எல்லாப் பிணிக்கும் நீ நீயே மருந்து

- குமரன் (17/02/2020)

My first poem critique

Enslavement of a loner who spurned to visit the wonderlands offered  

Why's she unsure? Unsure of walking towards the destination?

Destination of the mysterious forest,
Is the path unknown?

She stumbles, unbalanced,
takes a few steps back and a few steps ahead, what's so luring?
luring about the forest? Which seems beautiful than of the wonderlands she had come across,

The scared loner wants to get lost,
lost in the forest,
to see, to feel and to touch nature.

She turns back again, is this all hallucination?
A dark unknown forest to give an exotic vibe, this must be a mirage, a trap.

Disappointments become the results as the hand reaches out and touches no skin.
This is wrong, she has to come back to her senses or she'll get lost, lost in the forest of the unknown.

- Vhaishnavi Krishnakumar

* Bio - Vhaishnavi  is a makeup artist and the Human Rights - Jaffna District Directress of Child and Women Affairs

From my perspective, this poem talks about the dilemma in the girl's mind who is bound by the chains dictated by society. She wanted to break away from gender roles, norms and culture imposed on her and want to live life on her terms. But, she couldn't make up her mind to take that step toward her presumable freedom because of the uncertainties involved in making such a choice.

She is concerned that the path ahead is unconventional. Yet deep down she wanted to choose that path because she thinks it will be her solace. It will make her truly feel like herself. But, she is also doubtful whether the freedom the path promise is real or just a figment of her imagination. She keeps convincing her mind it is not good to break away from accepted norms though deep down she is not so sure.

I loved the way Vhaishnavi symbolises the journey towards living free and on her terms as a journey towards the dark unknown forest.  She has an excellent command of the language. The cohesiveness between the words used can be improved because it affects the flow. Using the forest as a metaphor has been extensively used in literature to denote an unknown journey. So in the future, Vhaishnavi should challenge herself and identify new symbolism.

Apart from that, this is really good poetry for someone who just started writing. She has a great creative mind and the art of abstracting the world around to apt symbolism is not an easy thing to master and I think that comes naturally to her. I'm looking forward to reading her next poem.

How to be a better version of yourself

We all have problems in life; either in our career, education, relationship or health. But instead of finding ways to fix them, we either think we are victims or ignore the problem altogether. When we play the victim card we think we suffer because of the factors we can't control. I keep hearing people say, "If I were born in the US, I would have been rich by now", "If I had rich parents, I would have landed in my dream university", "If I had a white skin tone, I would be dating my dream girl" and the list goes on and on. Let me be very clear, the world is at times unfair. We are unfortunately not living in a utopian world where everyone has an equal chance, hard work always pay-off or being a good person brings happiness/success. Inequality exists at every level, some people are naturally born with better circumstances than others and some are naturally gifted in some aspects than others, but that is not an excuse to play the victim card. The problem with playing the victim card is, the moment you think you are a victim of your circumstances, you are automatically giving away the power to change your current position. You yourself accept defeat without even fighting.

On the other hand, some people try to forget the problem completely and try to find happiness elsewhere by hanging out with friends, travelling, food and etc. The problem with finding happiness elsewhere is that the happiness you receive is short-lived and you again have to come back and face the harsh reality of your life. Always remember, you cannot overcome sadness with a constant dose of happiness. You will get stuck in an endless cycle of being happy for a while and then being sad and again trying to do something which makes you happy.

So, what is the solution for this? can't we really be happy?  There are basically two ways to tackle this, First, let me suggest you a method followed by most who find happiness but this is not a great way to do this, that is coming to terms with your life. Accept the reality without complaining and be grateful for whatever you have, when you do that your sadness vanishes. For example, if you get stuck at a bad job be grateful that you have a job, how many graduates are protesting because they are jobless. Accept that you don't have what it takes to manifest your dreams and find dreams within your comfort zone. It will make you a quitter, but you don't really have to fight every battle and you can still find happiness by living a not so eventful life since happiness is subjective.

There is another way, the way taken by almost all great personalities you can think of, it is confronting your problems head-on. There is a simple mantra to solve all your problems and get just everything you want; when I realized that mantra and started to apply in my life, my life turned on its head.

Fig 1- The Eureka Moment

"Nurture the roots, the tree will grow"

"Nurture the roots, the tree will grow" is the secret mantra. Sounds confusing? let me explain, in life for most problems the actual reason behind it is not very apparent. For example, if you got stuck in a miserable workplace, the problem is not your boss or workload, but your lack of confidence. You are not confident enough with your own talent and you are afraid that you won't find another job. So just do things that build your confidence: doing a professional certification, brushing your interview skills and etc. Once you build your confidence, you will find another great job.

But let me warn you, it is easier said than done. It is much easier to complain or seek happiness elsewhere than identifying the root causes of the problem and addressing them. It will definitely hurt when you face your problems head-on. You will have to confront all the inner demons that hold you back. You will realize that the majority of your failures are caused by you, and even start hating yourself for that. Eventually, when you are over it, you will find things that need to be improved to change your life. Once you make those changes, the results will give you real happiness that is worth all the interim pain.

When I applied that mantra in my life, the results were astounding. Now, five months after starting to apply, I weigh 17 Kg lesser than I used to be, elected as Vice President - Education of my Toastmasters club, doubled my salary at work and started "Master by Research" under a senior lecturer who had worked in all the big tech companies you could name like Google, Microsoft and etc. So my dear friends, next time when things didn't go your way, don't complain and don't search for happiness elsewhere. You need to realize that some of your roots are on shaky ground, just nurture your roots, the tree will grow.

கொல்வேல் அரசி

பலபொழுது எண்ணியதுண்டு தோழி

நீ என் கைச்சிறைக்குள் இருக்கும்போதும்

எங்கோ நானறியா தொலைவில் இருப்பதாய்

என்னை முற்றும் அறிந்தவள் நீ - உன்னை

சற்றும் நெருங்கி அறியமுடியாதவன் நான்

தொலைவிருக்கையில் பெண் என ஒருமை கொள்கிறாய்

அருகணைகையில் அன்னை தோழி என இருமைகொள்கிறாய்

அறிவுரைக்கையில் அன்னை அணைத்திருக்கையில் தோழி

வெல்லமுடியாதவள் நீ ! ஆனால் தினமும் வெல்ல வாய்ப்பும் தருபவள்

ஒளியது நாடி உயிர்தரும் அந்தென உனைநோக்கி எனை ஈர்ப்பதும் அஃதே

 - குமரன் (20/03/2019)

என்னவள்

தலைக்கனம் மிகுந்தவள் என அவளை அறிமுகம் செய்தனர்

ஏக்கம் கவலை முறைப்பாடு என எதுவும் இல்லை அவளுக்கு

காற்று போல் எங்கும் சிறைப்படாமல் கட்டற்று இருப்பாள்

ஆணெனும் கர்வத்தை சீண்டும் நிமிர்வுள்ளவள் அவள்

புண்படாமல்  எவரும் அவளை அணுக முடியாது

அவள் கர்வமே முதலில் என்னை அவள்பால் ஈர்த்தது

புத்தகங்கள் மிகவும் பிடிக்கும் அவளுக்கு

அதைப் பற்றி மணிக்கணக்கில் கண்கள் விரியப்  பேசுவாள்

நாங்கள் கைகோர்த்து களித்திருந்த நாட்களை விட

நூல் பேசி மகிழ்ந்திருந்த நாட்களே அதிகம்

இவ்வளவு படிக்கும் நீ  எழுதினால் தான் என்ன என்றேன்

சுவைக்கத்  தான் பிடிக்கும் சமைக்கத்  தெரியாதென்றாள்

விளையாட்டாய் நானும்  சமையல் தெரியாதா ?

என்பாடு பின் திண்டாட்டம் தான் என்றேன்

ஏன் பெண்கள் தான் சமைக்க வேண்டுமோ ?

போடா ! நீயும் எல்லா ஆண்களையும் போல்தான் எனச் சினந்தாள்

பின் என்ன நான் அவள் தீயணைக்கப்  போராடி தாழாமல்

மண்டியிட்டு பிழை பொறுக்கக்  கோரினேன்.

ஆண்களை பாதம் பணிய வைப்பதில் பெண்களுக்கு

என்ன தான் மகிழ்ச்சியோ ?

என்னிடம் மிகப் பிடித்தது என்ன என்று கேட்டேன்

குழந்தை ஆண்மகன் என தருணமறிந்து மாறக் கற்றவன் நீ என்றாள்

அன்று ஒருநாள் தனைப் பற்றி கவி ஒன்று பாட ஆணையிட்டாள்

கவிஞனின் கர்வம் சிவனுக்கும் பணியாதென்றேன்

என் காதலை பாடாத நீயென்ன கவிஞன் என்றாள்.

இன்றோ என் எல்லா கவிதைக்கும் அவளே பாட்டுடைத்  தலைவி

அவளிடம் பேசி என்றும் வென்றதில்லை நான்

எல்லா கேள்விகளுக்கும் பதில் ஒன்று வைத்திருப்பாள்

நிறையப்  பேசுவோம் ! ஆனால் சொற்களின் பொருளின்மையை

கற்றுத்  தந்தவளும் அவளே !

அவள் மனதை வென்றதுவே

என் வெற்றிகளில் முதன்மையானது

அவள் கரம் கோரும் போது எவ்விதத்திலும்

அவளுக்கு நிகர் உள்ளவன் இல்லை நான்

இருந்தும்  எனை நம்பி தனையே முழுதளித்தவள் அவள்

இன்று நான் பெற்றதனைத்தும் அவள் அன்பின் கொடை

அவளின் மகிழ்ச்சி ஒன்றே இனி என் வாழ்வின்

இலக்கு, பொருள், புகழ் அனைத்தும் !

கதிரொளி முகம் தழுவ கனவில் இருந்து விழித்துக் கொண்டேன்

நான் இன்னும் சந்திக்காத என் கனவு நாயகியே !

சற்றுப்  பொறுத்திரு ! உன்னை ஓர்நாள் நான் முழுதறிவேன்

முதலில் கருத்தால் பின் என் கரத்தால் !!!

- குமரன் (13/04/2019)